Het Waalwijkse Logistieke Mysterie
oftewel: Methinks the Frank doth protest too much! W. Shakespeare
Al weken loop ik me af te vragen waarom het door een aantal Waalwijkse partijen ingebracht amendement over grootschalige logistiek zo'n enorm heftige reactie opriep bij sommige mensen in het Waalwijkse gemeentebestuur. Die reactie was overdreven heftig, stond op geen enkele manier in verhouding tot wat de bedoeling van het amendement was, en had zeker niet moeten leiden tot de mobilisatie van Woest Wauwelende Waalwijkse ondernemers. Die kregen juist meer ruimte door het amendement, want voor Waalwijkse bedrijven die wilden verhuizen naar het nieuwe gebied was een positieve uitzondering gemaakt! Waarom werd dan toch op zo'n heftige manier de confrontatie gezocht? Begrijpen jullie het? Ik in eerste instantie niet.
En plotseling gebeurde er iets dat alles bij mij op zijn plaats liet vallen. Het is namelijk, in ieder geval in politiek Waalwijk, een publiek geheim dat er partijen zijn die heel graag het gebied ten westen van de Sprangse Sloot zouden willen ontwikkelen als bedrijventerrein. Er wordt geschermd met hele grote namen van bedrijven en ontwikkelaars als partijen die daar het liefst nog gisteren aan de gang zouden gaan, grote internationale namen! Het probleem daarbij is dat de Waalwijkse gemeenteraad heeft afgesproken dat een bedrijventerrein in dat gebied onbespreekbaar is, en dan moet je toch wat als politieke partij..
Nou is alles in de politiek een spelletje van concessies: als jij dit doet voor mij, dan doe ik dat voor jou, Give a little bit, en zo kom je altijd ergens in het midden uit. Althans, dat is de bedoeling. Natuurlijk is het zo dat hoe groter je partij is, hoe kleiner de stukjes van je wensen zijn die je moet inleveren; en hoe kleiner de partij, hoe onwenselijker de uitkomst wordt. Je begrijpt waar dit heen gaat: als je als partij hele grote en moeilijk te verwezenlijken wensen hebt, is de kans dat je die binnenhaalt niet heel erg groot, tenzij.... Tenzij je de verkiezingen wint en de allergrootste partij wordt. Nou hadden jullie niet perse meneer Frank nodig om dit uit te leggen, want hartstikke logisch allemaal, maar hoe werkt zoiets nou in de praktijk? Laat ik dan eens een volkomen willekeurig scenario schetsen als voorbeeld. Stel je voor: In Waalwijk is er bijvoorbeeld een partij die iets wil waar ze bij niemand de handen voor op elkaar krijgen. Zo'n partij zie je dan bijvoorbeeld dagelijks triomfantelijk op social media zaken claimen waaraan zij weliswaar misschien hebben meegewerkt, maar waarvoor zij absoluut niet alleen verantwoordelijk zijn. Vreemd genoeg werkt dat claimen dan bijvoorbeeld vaak maar één kant uit, want aan de andere kant zijn zij dus bijvoorbeeld ook niet als enige verantwoordelijk voor de ruim 6500 arbeidsmigranten die werken in de lokale industrie, waarvan zij het succes dan bijvoorbeeld weer wel claimen, maar dat heeft dan bijvoorbeeld de totale gemeenteraad laten gebeuren, maar om de een of andere reden claimen zij bijvoorbeeld die opvallende mijlpaal niet als specifiek politiek succes! Dingen als bijvoorbeeld een IJspaleis in het centrum of een willekeurige bioscoop aan de rand van de stad, zoiets dan weer wel. Maar dat voorbeeld vindt iedereen leuk, dat is niet moeilijk uit te leggen, al hebben ze met de realisatie van die dingen bijvoorbeeld niets te maken gehad. Bijvoorbeeld dan... Maar, omdat elk zichzelf respecterende analyse minimaal twee literaire verwijzingen moet hebben, en om met de woorden van een bekend Amerikaans literair personage te spreken: Anyway… Stel nou dat die partij bijvoorbeeld een nieuw industriegebied zou willen realiseren bijvoorbeeld ten westen van een grens die we bijvoorbeeld dan de Sprangse Sloot zouden noemen, iets dat bijvoorbeeld op zich al heel moeilijk zou zijn. In die situatie maakt bijvoorbeeld een amendement dat bijvoorbeeld grootschalige logistiek wil beperken alles nog moeilijker dan het al is. Dan blijft er voor zo'n partij nog maar een weg over die naar succes zou kunnen leiden: de totale eindzege in bijvoorbeeld de lokale verkiezingen.
En dat brengt ons weer naar een niet zo willekeurig scenario.. De meeste landelijke partijen met lokale afdelingen, zeker als die afdelingen moeite hebben hun agenda uit te voeren, zijn niet te beroerd om een helpend handje uit te steken om alles wat makkelijker te maken. En als het echt nodig is sturen zij bekende landelijke politici naar de regio om de betreffende partij even goed in het voetlicht ter plaatsen. Hoe groter het belang, hoe groter de namen.
Zo herinner ik mij dat wij ooit bij de landelijke verkiezingen geprobeerd hebben bekende politici naar Waalwijk te halen om ons te helpen de linkse stem te mobiliseren. Er stond op dat moment ook in Waalwijk veel op het spel en veel onder druk, en een beetje media aandacht kan dan geen kwaad. Verder dan de nummer 24 en 25 van de landelijke lijst van GroenLinks kwamen we niet, en de media aandacht was dus minimaal. De uitslag was prima trouwens, maar dat lag dan bijvoorbeeld weer gewoon aan ons natuurlijk. Ook herinner ik me dat we in de strijd tegen gaswinning landelijke en provinciale steun kregen van de SP. Sandra Beckerman, de nummer zes van de landelijke lijst van de SP en een bekende politieke naam in de strijd tegen de gaswinning, was aanwezig bij een bijeenkomst in het NH Hotel. Zij genereerde wel behoorlijk veel aandacht. En met die herinnering in gedachten viel plotseling het kwartje.
Op 12 maart, zes dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen, komt een prominent ex-minister van een landelijke partij, een partij die deze eeuw vrijwel continu de politieke macht in ons land in handen heeft gehad, naar RKC, een voetbalclub die gered is door bijvoorbeeld heel veel geld geschonken door een grote meerderheid in de Waalwijkse gemeenteraad. Hij spreekt daar voor slechts 100 mensen, maar onderschat de publicitaire waarde van zo'n bezoekje niet! Voor Waalwijkse begrippen is deze mans een politieke reus, met een Karrevracht aan politieke ervaring!! En dan, alsof het allemaal nog niet genoeg is, en als klap op de toch al behoorlijke vuurpijl, komt op 17 maart, de avond voor de verkiezingen, de waarschijnlijk meest prominente minister van die partij in het huidige kabinet naar het Mollercollege voor een ontmoeting met onze bovenbouwleerlingen. Natuurlijk is dat een mooi en opvallend affiche voor de school: kijk eens wat wij weten binnen te halen voor onze leerlingen!!! Het is allemaal niet politiek bedoeld natuurlijk, de bedoelingen zijn goed, maar.... Maar deze minister is in heel het land erg in trek op deze specifieke avond, en hij wordt bovendien geflankeerd op het podium door de man die het contact met de minister gelegd heeft. Dat kan natuurlijk, maar deze man wordt op het affiche voor deze avond aangekondigd als lijsttrekker van de lokale afdeling van zijn landelijke partij, en plotseling is het dan toch wel weer best wel politiek! Een minister/fractievoorzitter van een belangrijke landelijke politieke partij kiest uit alle mogelijke plaatsen die hem zo vlak voor de verkiezingen heeeeeeeeeeeel erg graag willen hebben Waalwijk, of all places!!! En ook al is ook het publiek waar hij voor komt praten relatief klein, en ook al past zijn bezoek bij het doel van de avond dat de school voor ogen heeft, normaal gesproken is zo'n verzoek op zo'n avond gewoon kansloos! Maar... de publicitaire waarde van zo'n bezoek aan een onderwijsinstelling is enorm. En bovendien: ik maak me weinig illusies over de politieke kleur van het publiek dat naar de bijeenkomst in de businessclub van RKC komt, maar bij gymnasium bovenbouwleerlingen van een middelbare school, daar vallen voor deze partij nog wel wat stemmen te scoren, direct en indirect. In de politiek noem je dat laaghangend fruit, makkelijk scoren dus, maar waarom zou dat genoeg reden moeten zijn om zo'n grote naam naar Waalwijk te sturen?
Allemaal slechts random gedachtes, op zichzelf niet zo belangrijk, maar als je ze netjes in elkaar past ontstaat er een plaatje. Toen dat plaatje compleet was, blauw en oranje ingekleurd, toen zag ik pas wat er hier nu precies speelt, welke belangen hier worden gediend. Het is voor een Lokalo moeilijk in te schatten hoe belangrijk wij kunnen zijn voor de landelijke politiek, voor een landelijke partij met belangen die blijkbaar groter zijn dan de vraag of wij 3,4,5 of 6 logistieke bedrijven extra in Waalwijk willen op percelen van 3 of 5 hectare. Wat wij verder ook van de ontwikkelingen in Waalwijk vinden, zij vinden meer. En dus sturen ze niet één, maar twee politieke vliegdekschepen naar de Golf van Waalwijk, waarvan de tweede ook nog eens een behoorlijk kittig jachtbommenwerpertje met groeipotentieel op het dek heeft staan, en dat is passend voor het departement waar de meest prominente politicus van de twee op dit moment minister is. Het hele plaatje laat het beeld zien van een partij die na de komende verkiezingen niet met een Karremans gevoel wil blijven zitten. En omdat de media doet wat de media het liefst doet, zullen de media ons allemaal wel laten weten dat het belangrijk, interessant, en goed voor Waalwijk was. En dat is het ook, zeker voor één van de partijen die meedoen in Waalwijk, een partij die dit geschenk zo vlak voor de verkiezingen door een voetbalclub en een middelbare school in de schoot geworpen krijgt..
En zo leert een niet onbelangrijk amendement in een relatief kleine Brabantse gemeente ons dat wat belangrijk is voor Waalwijk en de Waalwijkers niet door iedereen binnen onze gemeentegrenzen op dezelfde manier bekeken wordt. Maar ook dat zelfs de beste bedoelingen je niet ontslaan van de verplichting na te denken over de gevolgen van wat je doet. Wij hebben dat gedaan bij het indienen van ons amendement, en voor de rest is het aan de Waalwijkers er iets van te vinden.
En als het dan verder helemaal niets meer wordt met onze mooie stad, dan kunnen we altijd nog tussen de mooie oude bomen via de mooie nieuwe snelfietsroute door de Baardwijkse Overlaat ontsnappen aan de grauwheid van ons bestaan in de mooie natuur rond Waalwijk…
Of niet. Het waren tenslotte allemaal slechts keuzes.
ps: elke gelijkenis met bestaande personen en partijen is volledig toevallig natuurlijk, net zoals het moment van de bezoeken van deze oud-ministers.. Niks politiek te vinden hier, ik zou niet durven!
pps: of misschien wel, alles is mogelijk.