Doei Linksaf
Wat fijn om hier te mogen staan om tegen jullie allemaal een welgemeend houdoe te zeggen. Het is wel een momentje: Ik heb me bijna exact 2/3 van mijn leven een echte Linksaffer mogen noemen, en van die 2/3 ben ik ongeveer de helft echt actief geweest. Ik heb 16 jaar in de raad mogen zitten, ik ben een jaar of 3 voorzitter geweest, en in die tijd is er veel langsgekomen, hoogte en dieptepunten. Ik ga ze niet noemen, de mensen die al even bij Linksaf rondlopen weten prima welke momenten er niet fijn waren de afgelopen 20 jaar, lekker laten liggen waar het ligt.
Onze Gijs vroeg van de week aan me waar ik het meest trots op was, en ik moest hem daar toen het antwoord op schuldig blijven. Ik ben er wel eens van beschuldigt licht arrogant te zijn, en misschien mag je dat ook wel van me zeggen, je hebt tenslotte niets aan valse bescheidenheid, maar als er één ding is dat ik de afgelopen 20+ jaar geleerd heb is dat je in je eentje niets voor elkaar krijgt: niet als persoon, niet als partij, niet als gemeente. Het sleutelwoord is samen, en als ik dan toch één ding moet noemen is het wel dat: SAMEN. We hebben het altijd samen gedaan, al waren we het niet altijd volledig met elkaar eens. Voor de andere partijen in de raad waren we daardoor moeilijk grijpbaar. We waren en we zijn een authentieke partij, met authentieke uitgangspunten en een authentiek waarden en normenkader. Daar ben ik wel degelijk trots op! Het meest trots ben ik op ons, op ons samen.
En vanuit dat gevoel van trots wil ik dan ook iedereen bedanken voor de superfijne samenwerking: Alle betrokken mensen die mij persoonlijk de kans gegeven hebben ons geluid in het Waalwijkse te laten horen; alle raadsleden waar ik mee samengewerkt heb en natuurlijk ook alle raadsleden die vroeger, nu en straks ons geluid uitgedragen hebben, uitdragen en gaan uitdragen: alle bestuursleden waar ik mee heb mogen werken; natuurlijk mijn gezin die mij de ruimte gegeven hebben dat werk te doen, alle mensen om ons heen die ons geluid een warm hart toedragen, en natuurlijk mijn vader Klaas die er bij mij de linkse politiek met de paplepel ingegoten heeft, net zoals ik dat een beetje bij ons huidige raadslid Gijs gedaan heb. Of dat gelukt is of niet laat ik aan jullie, ik wil niet te arrogant zijn.
Ik was natuurlijk al een jaar aan het weggaan, en nu wordt dat definitief, maar als er iemand weggaat komt er altijd iemand voor terug, en ik heb er het volste vertrouwen in dat de mensen die nu onze fractie en steunfractie vormen het fantastisch gaan doen. Onze basis is stevig, en de samenwerking met de PvdA maakt ons progressief fundament alleen maar steviger. En dat is nodig, want de gedateerde woorden uit de Nederlandstalige versie van de Internationale zijn nu nog net zo waar als in de dagen dat ze geschreven werden.
En dus, net zoals ik het niet kon laten om in de raad met een citaat uit de bijbel schijnheilige partijen te waarschuwen voor het oranjeblauwe pluche, kan ik het nu ook niet laten om een klein stukje uit de linkse bijbel te citeren. Ik doe dat met een iets aangepast couplet uit de Nederlandse vertaling van Internationale, want we mogen nooit vergeten waar het eigenlijk om gaat, en ik woon tenslotte in de Henriette Roland Holststraat:
De staat verdrukt, de wet is gelogen,
Want de rijkaard leeft zelfzuchtig voort;
Tot ‘t merg en been worden de armen uitgezogen
Hun recht is slechts een ijdel woord
Wij zijn het moe naar de wil van anderen te leven;
Mensen, hoort hoe gelijkheid spreekt:
Geen recht, waar plicht is opgeheven,
Geen plicht, waar recht nog steeds ontbreekt.
Ik weet niet of jullie de originele tekst kennen, maar dit was speciaal voor dit gezelschap de woke versie. Je zou het aan de hand van de dossiers waar ik met het laatste jaar op geprofileerd heb niet zeggen, maar ik ben nou eenmaal altijd meer van linksaf dan van het groen geweest.
Dus mensen, ik vertrek, en doe dat ook met een redelijk definitieve punt. Ik houd van jullie allemaal, en ben er trots op jarenlang namens jullie te hebben mogen werken. Op elk potje staat een uiterste houdbaarheidsdatum, en laten we eerlijk zijn: als ik doperwtjes was hadden jullie me allang weg moeten gooien.
Houdoe en Bedankt!