Creatief? Den Hoef-Borkse Praot!

Kreatief?

Afgeloope week hai ik ’n gesprek meej ’nen goeie kennis, ’ne bekende kenner van Wolluk en ’t Wollukse dialect. ’nen Aauwe leerling ha mijn gevraogd om ’n Wolluks verhaol dè-tie kon gebroike in ’n pubquizzz. En ’t leek me ’n góéd idee om nie zelf te gaon pierewaaien, mer ’t aon ’nen expert te vraoge. Duus stuurde ik ’n berichtje nòr Ferdi.

Ik ken Ferdi al vanaaf 1972. Hij zaat toen in ’n bendje meej m’n bruur Niek. Ik wit nog es de dag van giester dè ze rippeteerde in de kapel van ’t echte aauwe Mollercollege aon de Moonenlaon. Es klèèn bruureke mocht ik daor wel ies bij zijn. Môie herinneringe zijn dè!

Nou moete nie denke dè ik vanaaf 1972 aalt contact heb gehouwen meej Ferdi. Ik kwaam ’m wel geregeld teege. Hij mijn wa minder, denk ik. ’t Is dan ok nooit echt ’ne vriend gewòrre. Mer Wolluk is nou ineêns nie zo grôôt en de meense die ge es kind leêrt kenne, blèfde aalt teegenkoome. Tenminste, es gij of zij nie verhuize. En dè deeje we nie. Of in ieder geval nie boite de geminte. Duus dan blèfde zo’n bietje in mekanders kringeske ronddraaie.

Ferdi speulde bij Ad en de Kwatsers, ’n wereldberoemde bend in Wolluk en verre omstreeke. En omdè Ad wir ’ne vriend van ’ne vriend waar, zaag ik ze geregeld optreeje. Hun uitvoering van The Deer Hunter en ’t plastieke zakske bij Goodnight Saigon zal ik me tot aon m’n leste naachtrust blijve herinneren. En Ferdi duus ok.

Mer ’t verhaol gòi over kreativiteit. En daor valt nog wel wè over te vertelle. Aon ’t einde van ons gesprek hadde we ’t over meej pensioen gaon. En over hoe ge ’t pensioengat moet vulle. Nie ’t financieele gat, mer dè gat van al dieje vrijen tijd die ge ineêns veur oew neus krijgt.

Ferdi zeej teegen mijn dè-tie dòcht dè dè vur mijn gin probleem zou zijn, omdè ik kreatief genog waar om m’n tijd te vulle. En dè zette me aon ’t denke. Wè is kreativiteit? En ben ik dè?

Ik heb hillemaol veul bewondering vur meense die van niks iets kanne maoke. Zelf heb ik nie echt ’t idee dè ik dè kan. De woorde vloeie nie vanzelf uit mijn en gitaor speule gòi best aardig, mer om nou te zegge dè ik zonder moeite de môiste dinge verzin, dè gòi misschien wè ver.

Wè ik wel kan, is voortbordure op wè ik al wit. En op m’n ège beperkte manier naodóén wè veul ruimere geeste vur mijn al verzonne hadde.

Duus kreatief? Jao, jong?

Toen ik ’n bietje ging zuuke op ’t wereldwaie web, kwaam ik allerlei verrassende meninge teegen. Legendarische gitariste es Bonamassa en Clapton wòrre geregeld beschuldigd van zielloos spel. D’n eêne zou aalt ’tzelfde kunstje herhaole en d’n aandere zou op veilig speule en voorspelbaore muziek maoke. Ze verkoope wel grôôte zaole uit. Dè dan wir wel.

Dan Brown, de meens van wereldwaie bestsellers es De Da Vinci Code, is blijkbaor zoiets es de literaire Eric Clapton. En J.K. Rowling heej – los van ’t feit dè zij vindt dè ze mag bepaole wie zich wel of nie ’n vrouw mag noeme – heel d’r plot en d’r hoofdpersonages gejat van verschillende schrijvers. Dè zou allemaol zomaar kanne. In verschillende verhaole die ik in de klas lees, koome stukke vur die de leerlinge herkeunne uit de Harry Potter-verhaole.

Mer is dè nie waor vur bekaant alle populaire kunst, meej of zonder grôôte K? Kunstenaors laote zich toch aalt inspirere? Ok grôôte kunstenaars zijn origineel binne de kaoders die vur hunnen tijd al geschetst zijn dur die pòr meense die écht kreatief waare.

Es oew doel is om meense te bereike, meense te ontroere of meense oew boodschap te laote begrijpe, dan zedde toch nie goed wijs es ge ’ne vorm gebroikt die gin mens herkent? Of denk ik nou te commersjeel?

’t Zal allemaol wel. Mer ’t zijn op z’n minst aardige argumente om mezelf vur te houwe dè ik misschien tòch wel un bietje kreatief ben.

En daorom sluit ik meej di stukske aon bij ’nen kreatieven mens die ik ken: ons Ferdi.

"Beter goed gejat as slecht bedôcht" - Doe d’r oew voordeel meej!